Dziady. Twierdza Brześć

 

„Dziady” Adama Mickiewicza to część naszej wspólnej historii, w której tożsamość nie jest tym, co dane, ale tym, co konstruujemy.


Gdzie naród jest złożonym organizmem, którego poszczególne części tworzą siatkę napięć, decydującą o tym, kim jesteśmy. Osnową fabuły „Dziadów Brzeskich” jest śledztwo prowadzone przez carskiego senatora Nowosilcowa w jednej z małych miejscowości na Polesiu, mające na celu wykrycie inicjatorów rzekomego spisku przeciw carowi.
Na dwór senatora wprowadza nas Poeta – wędrowiec, który sam szuka odpowiedzi na pytania, które już dziś mogą rozwikłać jedynie zmarli. Zmusza postaci, aby powtórnie przeżyły wydarzenia z przeszłości. Przywraca obrzęd dziadów, by umożliwić żywym wysłuchanie tych, co odeszli, by zrozumieć, wybaczyć i pozwolić im spoczywać w spokoju.

Mickiewicz daje nam lekcję, jak pracować z pamięcią. Mówi, że aby żyć, potrzebujemy rozwiązać sprawy ze swoimi zmarłymi. Usłyszeć ich.
Nowatorska formuła teatru obrzędowego, którą rozwijają w swoich spektaklach Paweł Passini Patrycja Dołowy i zespół netTheatre pozwala wybrzmieć historiom zwykle nieopowiadanym, a które mogą dojść do głosu dzięki widzom. To sami widzowie, niczym antyczny chór, poprzez uczestnictwo stają się współtwórcami spektaklu.

Reżyseria i muzyka: Paweł Passini
Asystent reżysera: Grzegorz Grecas
Dramaturgia: Patrycja Dołowy
Scenografia: Elena Lola Loli
Video: Maria Porzyc
Produkcja: Marina Dashuk


Linki:

Gusła, pamięć i polityka

Grzebiemy w Dziadach jak w białoruskiej ziemi

Białoruskie "Dziady" na ekranie

Siła obrzędu

Ważny, symboliczny, niezwykły

 

Dziady. Twierdza Brześć

 

„Dziady” Adama Mickiewicza to część naszej wspólnej historii, w której tożsamość nie jest tym, co dane, ale tym, co konstruujemy.


Gdzie naród jest złożonym organizmem, którego poszczególne części tworzą siatkę napięć, decydującą o tym, kim jesteśmy. Osnową fabuły „Dziadów Brzeskich” jest śledztwo prowadzone przez carskiego senatora Nowosilcowa w jednej z małych miejscowości na Polesiu, mające na celu wykrycie inicjatorów rzekomego spisku przeciw carowi.
Na dwór senatora wprowadza nas Poeta – wędrowiec, który sam szuka odpowiedzi na pytania, które już dziś mogą rozwikłać jedynie zmarli. Zmusza postaci, aby powtórnie przeżyły wydarzenia z przeszłości. Przywraca obrzęd dziadów, by umożliwić żywym wysłuchanie tych, co odeszli, by zrozumieć, wybaczyć i pozwolić im spoczywać w spokoju.

Mickiewicz daje nam lekcję, jak pracować z pamięcią. Mówi, że aby żyć, potrzebujemy rozwiązać sprawy ze swoimi zmarłymi. Usłyszeć ich.
Nowatorska formuła teatru obrzędowego, którą rozwijają w swoich spektaklach Paweł Passini Patrycja Dołowy i zespół netTheatre pozwala wybrzmieć historiom zwykle nieopowiadanym, a które mogą dojść do głosu dzięki widzom. To sami widzowie, niczym antyczny chór, poprzez uczestnictwo stają się współtwórcami spektaklu.

Reżyseria i muzyka: Paweł Passini
Asystent reżysera: Grzegorz Grecas
Dramaturgia: Patrycja Dołowy
Scenografia: Elena Lola Loli
Video: Maria Porzyc
Produkcja: Marina Dashuk



Linki:

Gusła, pamięć i polityka

Grzebiemy w Dziadach jak w białoruskiej ziemi

Białoruskie "Dziady" na ekranie

Siła obrzędu

Ważny, symboliczny, niezwykły